We spreken Emily voor de tweede keer: 'ik heb leren prioritiseren'

Motiveren, prioriteren en delegeren

“Het was maar twee dagen, maar wel twee hele volle dagen,” vertelt Emily over de opleiding Motiveren, prioriteren en delegeren bij The School of Life. “Ik zocht iets dat ik direct in mijn werk kon toepassen. Geen lange opleiding, geen zwaar huiswerk, maar concrete tools.”

Die behoefte kwam niet uit het niets. “Alles voelde belangrijk. En als alles belangrijk voelt, weet je soms niet meer waar je moet beginnen. Ik merkte dat ik moeite had met prioriteiten stellen: waar gaat mijn tijd en energie nou écht naartoe?”

De keuze voor The School of Life was bewust. “Ik hoorde er veel positieve verhalen over. Wat ik fijn vond, is dat ze soft skills en hard skills combineren. Je krijgt theorie, maar die wordt meteen praktisch gemaakt.”

Van theorie naar dagelijkse praktijk

Wat Emily vooral bijbleef, is hoe tastbaar de lessen waren. “Het is niet hoog-over. Je snapt waarom iets werkt en hoe je het zelf kunt toepassen. Kleine dingen maken al verschil, zoals aan het begin van de dag bewust stilstaan bij je prioriteiten, en aan het einde van de dag evalueren: is het gelukt?”

Volgens haar zit daar de winst. “In plaats van maar doorgaan en druk zijn, zoom je even uit. Wat gebeurt er als ik iets níet doe? Is dat risico echt groter dan bij iets anders?”

Ook de samenstelling van de groep maakte indruk. “We waren met dertien mensen, allemaal uit andere sectoren en functies. Je leert enorm veel van elkaars verhalen.”

Perfectionisme loslaten

Een belangrijk inzicht was de rol van perfectionisme. “Ik ben best een perfectionist. Dat heeft een positieve kant, maar het kan je ook tegenwerken, vooral bij delegeren. Soms besteed je veel te veel tijd aan iets wat je zelf interessant vindt, maar wat eigenlijk niet zo belangrijk is.”

“Good enough is soms gewoon goed genoeg,” zegt ze. “Dat loslaten is lastig, maar wel nodig. Ook voor de mensen met wie je samenwerkt. Je moet anderen de ruimte geven om te leren en fouten te maken, mét een safety net.”

Samenwerken en communicatie

Naast prioriteren ging de opleiding ook over samenwerken. “We hebben gewerkt met verschillende communicatiestijlen, die ‘kleuren’. Niemand is één kleur, en het verschilt ook per situatie. Maar het helpt wel om te begrijpen hoe je beter kunt afstemmen.”

“De één werkt fijn met lijstjes die je kunt afvinken, de ander juist niet. Door in iemands ‘taal’ te communiceren, wordt samenwerken een stuk makkelijker.”

Duurzame projecten in een nieuwe fase

Ondertussen lopen Emily’s projecten bij de gemeente gewoon door. “We zitten nu in een nieuwe fase. Bij de kunstgrasvelden gaan we richting onderzoek en ontwikkeling. In het nieuwe jaar hopen we echt de schep in de grond te zetten, en vanaf mei gaan we meten en monitoren.”

Ook het tweede project, het ontwikkelen van tools voor verduurzaming binnen verschillende teams, krijgt steeds meer vorm. “We zijn met jeugd en jongeren, topsport en evenementen bezig. Juist dan is overzicht houden cruciaal.”

Een nieuwe rol: dagvoorzitter

Naast haar vaste werk dook er onverwacht nog iets nieuws op. “Ik ben er een beetje per ongeluk ingerold,” lacht ze. “Bij de universiteit waar ik eerder werkte, vroegen ze of ik een evenement aan elkaar wilde praten. Dat ging goed, en daarna werd ik gevraagd voor andere events.”

Inmiddels is ze gevraagd om dit in januari opnieuw te doen. “Je verbindt sprekers, vat panels samen en vult korte momenten op. Het voelt een beetje als theater. En het is leuk om studenten te koppelen aan duurzame bedrijven.”

Grenzen stellen blijft nodig

Toch is niet overal ‘ja’ op zeggen de les van dit jaar. “Ik merkte dat ik te veel uren maakte, ook buiten mijn functie. Dat is deels enthousiasme, maar het levert ook stress op. Op de lange termijn gaat dat ten koste van plezier én kwaliteit.”

“Eerst de non-negotiables, daarna de wensenlijst. Als er tijd en energie over is, dan pas.”

Lessen voor het onderwijs

Als Emily één vak zou mogen ontwerpen voor de middelbare school, weet ze het wel. “Een vak over prioriteiten stellen. Terugredeneren: wat is het doel, welke acties horen daarbij en wat is echt belangrijk?”

Ze trekt de parallel met duurzaamheid. “Ken je de R-ladder? De hoogste is ‘refuse’: iets gewoon niet doen. Dat geldt ook voor werk. Niet alles hoeft, niet alles is van jou.”

Terugkijken en vooruit

Als ze terugkijkt op het jaar, overheerst tevredenheid. “Leerzaam, professioneel én persoonlijk. Ik kijk uit naar het nieuwe jaar en de volgende fases in mijn werk.”

En er is ook ruimte voor ontspanning. “In februari ga ik twee weken naar Sri Lanka, en in april naar Spanje voor een WK. Niet super duurzaam misschien,” zegt ze met een glimlach, “maar af en toe moet je ook gewoon genieten.”